DE VIER PARADIGMA'S van de PARANORMALE WAARNEMING

De Vier Paradigma’s van de paranormale Waarneming

De wetmatigheden die afgeleid worden van de basiswetten van het paranormale waarnemen, worden hier vooraf kort weergegeven in de volgende vier paradigma’s. Ze zullen nadien  verder uitgewerkt worden en dienen dan als toegang tot alle verder onderzoek op dit gebied. Bij elk onderzoek van of werkzaamheid in het paranormale dient men uit te gaan van deze vier paradigma’s en hun toepassing.

1. Het paranormale waarnemen is een waarnemen van levende materie en niet van haar amorfe kristallijnen, vloeibare of gasvormige toestand. De studie ervan is bijgevolg gebonden aan de wetmatigheden die gelden voor de studie van elk levend wezen.
2. Het paranormale waarnemen is gebonden aan de positie van de waarnemer, in die zin dat de waarnemer bepalend is voor wat waargenomen wordt. Dit geldt voor wat de intentionaliteit van de waarnemer betreft als mede ook voor de intentionaliteit van wat waargenomen wordt. De waarneming verandert bijgevolg voortdurend wat waargenomen wordt en meteen daardoor ook de waarnemer. Deze levende driehoek van betekende, betekenaar en teken is, zoals hierboven aangeduid, steeds ‘in vivo’ te benaderen en dit geldt voor elke vorm van onderzoek ervan.
3.  Het paranormale waarnemen is kwantitatief en kwalitatief vergelijkbaar met het waarnemen van biologische fenomenen, voor zover elk van deze gebieden bepaald wordt door haar eigen specifieke tijdconstante ( de tijd van de tijd) in de algemene relativiteitswet van Einstein:  E = mc2. De tijdconstante c bepaalt de m en de E van het betreffende gebied. Dit gegeven leidt tot quasi ondoordringbare grenzen tussen de verschillende energetische deelgebieden van de kosmos.
4. De wetten en wetmatigheden van de kosmos, zijnde het geheel van de geschapen orde waarvan het fysische heelal een deelgebied vormt, zijn overal dezelfde. Het zijn enkel de concrete parameters van elk deelgebied die de fenomenologie zullen bepalen van dit gebied, of en wanneer het toegankelijk wordt en of dit gebied al of niet kan verlaten worden zonder het lichaam dat eigen is aan dit deelgebied op te geven (afsterven of onder bewaakt toezicht tijdelijk achterlaten).

En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat elke waarneming op paranormaal gebied zal moeten rekening houden met deze uitgangspunten en dat de concrete toepassing ervan telkens afhangt van het concrete gebied, sfeer of dimensie waartoe het waarngenomene behoort. (&) En Het Zij Zo!