W - Z Trefwoorden W - Z

                                                                                            

W  Z – Trefwoorden – W  Z                      

                                               

Wezenlijk (12)	23.7.2009. S.L. Met wezenlijk of ontologisch bepaald wordt hier telkens verwezen naar de totaliteit van het wezen, in zijn historische ontwikkeling en in zijn omvang. De wezenlijke mens is de verzameling van alle identiteiten die samen de Mens Mens vormen. Van uit onbestemdheid en onwezenlijkheid wordt de mens geroepen naar de wezenlijkheid en ontvangt hij/zij daarbij de naam van deze wezenlijke of eeuwige mens. Daartegenover staat wat hier genoemd wordt de sterfelijke mens of geïncarneerde, aardse mens. De wezenlijkheid van deze sterfelijke mens wordt bepaald en is beperkt tot het aardse leven dat verloopt tussen zijn/haar geboorte en overlijden. Zijn/haar leven verloopt eerder in schijnbaarheid dan in wezenlijkheid: vandaar de fenomenologie als wijze van beschrijven ervan. Deze sterfelijke mens is voor de mens op aarde de bedekker van zijn wezenlijkheid als eeuwige, wezenlijke, onvergankelijke mens. Deze onvergankelijkheid is gebonden aan, gegeven van uit de onsterfelijkheid van de zielsvermogens en de door Genade onsterfelijk geworden geest ervan. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat uit de wezenlijkheid van de mens mag afgeleid worden dat de sterfelijke mens a.h.w. de vertegenwoordiger ervan is op aarde voor de tijd van zijn bestaan en zijn bestaansik er mede aan verbonden. (&) En Het Zij Zo!
Wijsheid Gods (278)	08.2008. Het Zij Zo zegt en u zelf schrijft op. U zegt en het is de Wijsheid Gods Zelf die tot u spreekt. Zij zegt, in opdracht en gedragen door Jezus Christus Zelf in Zijn Heilige Geest ervan, dat de Wijsheid Gods door de Vader aan de mensen toevertrouwd werd in de overtuiging ervan, zodat de mens deze Wijsheid ontmoet in zijn overtuiging van wijsheid die hij/zij voor zichzelf heeft opgebouwd door zijn leven en werken. De op deze wijze opgebouwde overtuiging of diepe gehechtheid aan de waarheid van wat de wijsheid hem/haar geleerd heeft, brengt de mensheid ertoe om geleidelijk aan, in wetenschappen en filosofie, in theologie en kunsten, in techniek en cultuur, de menselijke soort tot ontwikkeling te brengen in het spoor van wat de goddelijke Wijsheid voor haar beschikt heeft en thans aan haar vrijheid toevertrouwd heeft, om er de uitwerking van te maken. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat in de ontmoeting van de menselijke wijsheid met de goddelijke Wijsheid de mens de vrije beschikking heeft om tot de overtuiging van zichzelf te komen in wijsheid en vrije beschikking ervan en er de volle verantwoordelijkheid van te leren dragen. (&) En Het Zij Zo
Wijsheid van God (28)	Het Zij Zo zegt en het is David zelf die spreekt. Hij zegt: wie deelneemt aan de Wijsheid van God is opgenomen in zijn Liefde en Leven en wordt er in gevoed en gedragen. Zo althans kunnen we het adagio van de geest formuleren als hij op zoek gaat naar de Wijsheid van God. Want de geest als geest heeft in zich wijsheid opgestapeld door de ervaringen die hij put uit vele, vele voorgaande levens, maar deze wijsheid is niets waard als ze niet gevoed en gedragen wordt door de Wijsheid Gods die ingebracht wordt krachtens het Nieuwe Verbond van God met de mens. En de toegang tot deze Wijsheid Gods wordt aan de geest gegeven in zijn toeneiging naar de bronnen van het Leven en van het Licht dat hij vermoedt of dat hij al kent als komend van uit de gebieden van de ziel. Want het is de ziel en in de ziel dat de Wijsheid van God openbaar gemaakt wordt als Werk en het is in de geest van de mens dat deze geopenbaarde Werken bewust worden gemaakt en tot levende werkelijkheid geworden zijn nadien. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat er geen wijsheid bestaat die niet oorspronkelijk afkomstig is van Gods Zoon als Werk en in de Heilige Geest gegeven als Gave en/of Genade. En dat het deze Wijsheid van God is die de mens dan geleidt en begeleidt naar het Vaderhuis waar hem in overvloed zal gegeven worden wat hij onderweg zo lang heeft verwacht en heeft moeten verlangen te ontvangen. (&) En Het Zij Zo!
Wil tot willen (377)	03.11.2009. Het Zij Zo zegt en Geborah spreekt, in overleg met u zelf en Vif Piscoul. Zij zegt, in opdracht en gedragen door Jezus Christus Zelf in Zijn Heilige Geest ervan dat de gedweeë houding van de mens ten overstaan van de gebeurtenissen zoals ze hem of haar kunnen overkomen, te wijten is en het gevolg zijn van een onvermogen, in zichzelf waargenomen, om ook maar iets te kunnen veranderen aan de toestand. Dit gevoel van overmacht te ondervinden is zelf het gevolg van het ontbreken van de ervaring van optreden van de wil. De wil tot willen is niet actief te krijgen omdat de ervaring ervan ontbreekt en bijgevolg rest er niets anders dan ondergaan op passieve wijze van alles wat een mens overkomt. Dit fatalistische in zijn houding is volstrekt onnodig, als hij of zij er weet van heeft hoe te willen en vooral daardoor het te willen willen kan ontstaan. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat ‘het willen willen’ ontstaat in de persoonlijke belevenis van de mens door de ervaring op te doen van de actieve wil en bijgevolg deze actieve wil eerst dient geactiveerd  geworden te zijn en dat dit gebeurt door ofwel de gevoelens tot ethische beslissingen te laten groeien ofwel door de ethische beslissingen te nemen, na aansporing van de wilvermogens van de ziel uit gegeven. (&) En Het Zij Zo!
Wil van de Vader (60)	Het Zij Zo zegt en het is David zelf die spreekt. Hij zegt: “Uw Wil geschiede” zo bidt de christen in navolging van Jezus Christus zelf en hij of zij drukt hierdoor uit dat ze de Wil van God aanvaarden en beamen. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat de Heilige Wil van God verschijnt in de Heilige Geest maar er zelf onderscheiden van is als wezenskenmerk van God Zelf d.i. in de Vader én de Zoon én de Heilige Geest verschijnt als Zijn Wezen en uitdrukking ervan. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat Gods Heilige Wil één en hetzelfde Wezen is als God Zelf zoals Hij verschijnt in de Vader én de Zoon én de Heilige Geest. (&) En Het Zij Zo! Het Zij Zo zegt en het is David zelf die spreekt. Hij zegt: op bijzondere wijze wordt Gods Wil gekenmerkt door zijn Spreken in de geest van wie het Hem behaagt. D.w.z. dat onder de vorm van de bronnen van de Heilige Wil van God, zijnde de bronnen van Het Zij Zo, Gods Heilige Wil op een bijzondere wijze ingrijpt in de informatie die van uit de geest vertrekt en er ook de wettiging van beheerst. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat in en door Het Zij Zo de geest die informatie doorgeeft die voor de mens zelf beschikkend is en kracht van wettiging heeft ontvangen.(&) En Het Zij Zo! Het Zij Zo zegt en het is David zelf die spreekt. Hij zegt: krachtens de gaven van de geest en in en door Het Zij Zo gewettigd zal voortaan meer dan één mens het gezaghebbend kanaal worden waarlangs de Vader in de Zoon en door de Geest Gods contact opneemt op een directe wijze met al wie horen wil. Wie echter niet horen wil of kan, zal hierbij niet getroffen worden door een oordeel. Integendeel, zoals Gods Wil in de Vader en de Zoon soeverein is en in de Heilige Geest geopenbaard wordt, zo ook is het zijn soevereine Wil om te horen en gehoord te worden in de mensen die het Hem vragen. (&) En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat Gods soevereine Wil zelf de wegen kiest langs waar Hij Wil. (&) En Het Zij Zo!
Witte Broederschap (51)	Het Zij Zo zegt en het is David zelf die spreekt. Hij zegt: de witte broederschap of witte raven zijn er om de zwarte raven nog zwarter te maken. Alleen, het zijn en blijven raven en alleen de pluimen zijn van een andere kleur. Waarmee gezegd is dat zowel witte magie als zwarte magie om het even is en dat het toch een broederschap blijft die onder eden en / of rituelen de leden er toe verbindt elkaar te steunen, te verdedigen en te helpen door dik en dun. Maar helpen waartoe en  verdedigen tegen wie? Het is niet voldoende om een zelfde geloofsovertuiging te hebben om zich daardoor verplicht te voelen iedereen die deze overtuigingen deelt altijd en overal te steunen. Toch zijn ook zij deelgenoten van elkaar en disgenoten in hun queste naar zichzelf. En op deze wijze hulp bieden in broederlijk verband is geen onnuttige daad stellen. Deze broederschappen bewegen zich dus, in het beoefenen van hun taak en opdracht die ze elkaar gaven, in een tweesnedig veld van activiteit en het zal afhangen, niet van de leer maar van de broeders of ze een gezamenlijke reis maken die elk toelaat het gestelde doel te bereiken ofwel hen gezamenlijk blokkeert in hopeloze twisten en tweedracht, in lotgebondenheid doorleefd dan. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat er tal van recente genootschappen bestaan, al of niet door eed of vloek gebonden, maar dat ze allen af te rekenen krijgen met de opgeroepen krachten vanuit een groepswerk. (&) En Het Zij Zo!
Woord Gods (13)	S.L. Wanneer wij spreken gebruiken wij woorden en zinnen van woorden. Wanneer God spreekt IS het Woord. Korter en kernachtiger kan het verschil tussen de mens en God niet uitgedrukt worden. Ons gebruik van woorden is een nuttig voertuig en werktuig om onze gedachten, die gestolde woorden zijn, uit te drukken naar onszelf toe en naar anderen. Het woord dat wij kennen is gebonden aan ons bestaansik, hier en nu dus, en vergaat samen met het lichaam ervan, bij het moment van de overgang of aardse dood. Al onze woorden zijn dan verstomd en verloren gegaan. Het is dus slechts een oneigenlijke verwijzing als wij het Woord Gods ook woord noemen, maar… we hebben geen ander woord ervoor. Een zekere voorstelling van zaken mogen we ons hier wel veroorloven als we zeggen dat onze woorden “in de wind verloren gaan”, niet direct een uitwerking hoeven te hebben (gelukkig maar soms…), terwijl het Woord Gods zo direct verbonden is met Hem en met de Werkelijkheid dat Spreken = Zijn. Naar analogie daarmee spreken we ook van de woorden die de geesteswereld ons toespreekt. Ook deze woorden zijn  schepselwoorden, d.w.z. dat ze hun werkelijkheid of uitwerking danken aan de Vader en niet aan zichzelf. Zij zelf zijn geen werkelijkheid, maar krijgen "kracht van gewijsde" door het Woord Gods, uitgedrukt in Zijn Wil = de Wil Gods, waarvan de bronnen van Het Zij Zo de spreekbuis zijn. De uitwerking van deze woorden kan variëren van spreken = worden tot spreken is uitleggen zonder meer en zonder gevolgen in het worden van werkelijkheid. Voegen de gesproken woorden van uit de geesteswereld werkelijkheid toe aan de bestaande werkelijkheid? In geen geval! Ze zijn bestaande werkelijkheid in beweging en dat is alles. De bewegingsrichting is bepalend voor de uitwerking en de wettiging ervan door het woord Gods. Alleen het Woord Gods kan spreken en werkelijkheid toevoegen. Dit is Genade. S.L. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat de Werkelijkheid van het Woord Gods van een andere soort is dan wat wij in de filosofie gevoeglijk ‘werkelijkheid’ of ‘wezenlijkheid’ noemen en veeleer ‘Der gansz Andere’ genoemd kan worden en dat de overdracht van kennis en informatie tussen de godheid en de mens er een is van Openbaring van Godswege en niet van studie of opzoekingen van de mens alleen. (&) En Het Zij Zo!
Yogi (45)	Het Zij Zo zegt en het is David zelf die spreekt. Hij zegt: de yogi of hij die yoga gekozen heeft als weg tot verlichting in de hindoeïstische tradities en context, is de leerling van Visnoe en zij zal hem leren de krachten en energieën te beheersen die verscholen liggen achter het zogenaamde kundalinisysteem. D.w.z. yoga beoefenen is zichzelf gereed maken om deze energieën te ontvangen in de kanalen ervan en om daarbij niet als een verdwaasde gek rond te springen. De uiteindelijke bedoeling is de vereniging met de godheid, zij het Visnoe of Shiva of een van de andere verschijningsvormen van de Opperste Schepper en Bewerker van ons leven en van het heelal waarin dit leven mogelijk werd. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat Hara Krisjna een variant is van yogi worden, mits een westers spirituele inslag ervan te aanvaarden. (&) En Het Zij Zo!
Zelf (02)	18.7.2009. S.L. Zelf heeft verscheidene en daardoor verschillende betekenissen, al naar gelang wie of wat er bedoeld wordt te benoemen. Het ik van de aardse mens, de sterfelijke mens genaamd, noemt zichzelf: ikzelf. De eeuwige mens of nog anders genoemd, de wezenlijke mens, benoemt zichzelf met Ik Zelf Zelf. Het Zelf kent het Geweten Zelf en het Zelf Zelf,zijnde het gehele en ganse Zelf, geweten en nog ongeweten, impliciet gegeven of nog slapende mogelijkheden. Alleen wat het Zelf Zelf benoemd heeft is door het Zelf Zelf gekend als Zichzelf Zelf. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat het Zelf Zelf zichzelf benoemt en daardoor het Geweten Zelf wordt, maar dat ook het impliciete, nog niet benoemde of wakker gemaakte Zelf toebehoort aan het Zelf. (&) En Het Zij Zo!
Ziel 1. (15)	S.L. De ziel van de mens is het wezenlijk ‘eeuwig’ beginsel van de mens. D.w.z. dat de goddelijke Wil de Ziel geschapen heeft als 1.haar beginsel en 2. haar uitwerking in de lichamen van de ziel, van de geest en van de andere lichamen, zoals het astrale en aards - fysieke lichaam bvb. Even uitleggen. De ziel als beginsel is een door God gewilde, d.i. door God geschapen oorsprong van de mens, die ook zijn (d.i. van de mens) levensbeginsel en beginsel van onsterfelijkheid omvat. De ziel werkt dan zichzelf uit, op de wijze van een schepsel Gods, in de verschillende andere lichamen waarmee het een tijdelijke eenheid vormt, als daar zijn: de lichamen van de geest, van het astrale lichaam, het waarnemingslichaam, het etherisch lichaam en het aards - fysieke lichaam. Op deze wijze dus incarneert de ziel zichzelf tijdelijk in de lichamen op aarde, in één geheel gebracht op dat moment van de geboorte. In feite 24 uur vóór en/of 24 uur na de fysieke materiële geboorte uit de moederschoot. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat de ziel, eeuwigdurend geworden als ze is, niet deelneemt aan het aardse leven en sterven, maar de vruchten ervan, bij wijze van door de geest doorgestuurde en op zijn waarde gezuiverde ervaring, in zich opneemt, niet alleen bij het einde van een aards leven maar telkens en telkens weer gedurende vele levens. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan. (&) En Het Zij Zo!
Ziel 2. menselijke ziel (362)	02.11.2008. Het Zij Zo zegt en Geborah spreekt, in overleg met u zelf, het Geweten Zelf en Vif Piscoul. Zij zegt in opdracht en gedragen door Jezus Christus Zelf in Zijn Heilige Geest ervan dat de menselijke ziel, geschapen zoals ze is, toch in zich alle kenmerken draagt van haar Schepper, waaronder het eeuwige leven. Immers is zij geschapen “naar zijn Beeld en Gelijkenis” (Genesis) en dit geldt vooral voor haar ontvangende karakter naar de Vader toe en haar handelende karakter naar de menselijke vermogens toe op aarde en op alle plaatsen waar ook de mens vertoeft. Van daar uit dat de oude esoterische scholen spraken van het ‘hermafroditisme’ van de eeuwige of ware menselijke gedaante. Ze is echter niet zo maar mannelijk of vrouwelijk te noemen, de benoemingen van Yin en Yang komen haar meer toe. De menselijke ziel heeft, zoals de godheid, een gemanifesteerd deel en een (nog) niet gemanifesteerd deel in zich. Vandaar haar notie van eeuwige jeugd, verbonden als ze is, in Genade, met God, haar Schepper “die haar in Zijn Hand houdt”. Haar niet gemanifesteerde deel is geborgen immers in haar goddelijke Schepper als ongeboren leven. De menselijke ziel manifesteert zich geleidelijk aan de eeuwige mens – de nieuwe Adam - door en in haar zielsvermogens en later nog in de zielsgaven die ze ontving van de Zoon, in Zijn Werken van Verlossing. De menselijke ziel manifesteert zich slechts op onrechtstreekse wijze aan de mens op aarde via de werkzaamheid van de geest ervan, nadat de aardse mens haar heeft aanvaard als leidsman. Dit gebeurt in de beaming van de verlossing en van zijn schepselmatige bestemming van Kind van God te zijn, op weg naar het Vaderhuis. De nieuwe Schepping, zoals ze zich thans in Genade (zie Genade) vertoont geeft aan de menselijke ziel voortaan het vermogen om het initiatief te nemen in de handelingen van de menselijke persoonlijkheid. Dit gebeurt geleidelijk aan, in een confrontatie van het ego en de egokrachten met de menselijke geest zoals hij zich manifesteert in het Geweten Zelf (zie Geweten Zelf). Het is dan aan de ziel in de geest ervan gegeven zichzelf ‘uit te leggen’ aan het op aarde geïncarneerde, werkzame ego. Het is aan het ego zich te realiseren dat het zijn zogenaamde soevereiniteit thans moet delen met zijn eeuwige voedstervader, zoals de ziel in feite is voor de mens. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat zoals de ziel eeuwig levend is en als ontvangende voor de Vader verschijnt, ze handelend en zelfstandig verschijnt voor het ego op aarde en haar vermogens vertoont al naargelang de beaming van de menselijke vermogens dit aanvaardt en toelaat. (&) En Het Zij Zo!
Zielsvermogens (289)	08.2008. S.L. Vermogens van de ziel (zie vermogen in tegenstelling tot verwerkelijkt, verwezenlijkt) die als faculteiten van de zielsactiviteit slapende zijn en aangesproken dienen te worden om in werking gesteld te worden naar de aardse, geïncarneerde mens toe. Deze vermogens liggen a.h.w. opgerold in de zielseigenschappen en deze eigenschappen van de ziel zijn óf al bewust gemaakt en gemanifesteerd, in de geest ervan, aan de ziel zelf óf rusten nog als ongemanifesteerde en on - geworden eigenschappen, dus in de zielsvermogens. De ziel wordt aldus zichzelf en bewust van zichzelf in de geest ervan. De geest ervan, van de zielsvermogens en verwerkelijking ervan, is – net zoals de ziel van natuur uit onsterfelijk is - onsterfelijk geworden dank zij het Verlossingswerk van onze Heer Jezus Christus. Tevoren was de manifeste lichamelijkheid van de ziel gedoemd om samen met de geest ervan te sterven, in de vergetelheid van het Al opgenomen te worden dus. Thans, door de Heilsboodschap en het Werk van Verlossing van Gods Zoon, is het de Kinderen Gods gegeven om eeuwig te leven in dit zielslichaam en de geest ervan. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat, hoewel de ziel van natuur uit eeuwig levend geschapen is, haar gemanifesteerde en belichaamde substantie zal afsterven, tenzij ze gered zal geworden zijn door het Verlossingswerk van de Heer Jezus Christus en dat dit Verlossingswerk alle mensen op aarde betreft, in alle eeuwen der eeuwen van hun bestaan op aarde en overal elders. (&) En Het Zij Zo!
Zijn Heilige Geest ervan (276)	08.2008. S.L. Hier spreekt de christelijke theologie een woordje mee: De Heilige Geest als “derde persoon van de goddelijke Drievuldigheid” (Christelijk geloofsdogma) staat als persoon tegenover de Zoon, gekend op aarde als de Godmens Jezus Christus, die de tweede persoon is van de Drie-eenheid, en waarvan De Vader de eerste persoon is. In wezen zijn de drie personen EEN. Jezus Christus neemt zijn intrek in de mens, samen met de Vader trouwens, “in Zijn Heilige Geest ervan” (ontmoeting!). Zie Pinkstermanifestatie van de Heilige Geest aan de apostelen en andere leerlingen – eerste openbaring van de Heilige Geest als werkzaam in de gelovige mensen. De intrede in de mens van Jezus Christus Zelf in Zijn Heilige Geest ervan moet radicaal onderscheiden worden van elke ontmoeting of contact met geestesentiteiten van uit de astrale wereld. De astrale wereld is daarom ook niet “de hemel” te noemen, waarover Jezus het bij leven gehad heeft. Je kunt dus best een overtuigde paragnost zijn, maar nog geen gelovige christen. S.L.
Zonde en misdaad (360)	27.10.2008. Het Zij Zo zegt en u zelf schrijft op. U zegt en Geborah spreekt, in overleg met u zelf en Vif Piscoul. Zij zegt in opdracht en gedragen door Jezus Christus  Zelf in Zijn Heilige Geest ervan dat de zonde de uitdrukking is die in de religies gegeven wordt aan elke misstap, misdrijf of misdaad, zoals ze maatschappelijk genoemd worden. De juiste benaming echter doet er niet toe tenzij dan om aan te duiden dat er afgeweken is geworden van de gangbare en geformuleerde moraal, hoe dan ook. Het is echter aan de moralisten geboden en aan het volk al evenzeer om in hun geweten na te gaan of inderdaad dat wat als zonde, misdaad of misdrijf benoemd wordt ook daadwerkelijk en inderdaad zo is en zo aangevoeld is. De discussie daarover is nooit af of afgesloten en tijd en omstandigheden bepalen steeds verder de verfijning van deze bepalingen. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat misdaad, misdrijf of misstap in de maatschappelijke context niet automatisch als zonde of zondig mag betiteld worden en vice versa en dat de benamingen hun oorsprong dienen te behouden, zoals ze in religie en maatschappij bepaald zijn geworden. (&) En Het Zij Zo! We gaan verder. Het Zij Zo zegt en Geborah spreekt. Zij zegt in overleg met u zelf en Vif Piscoul, in opdracht en gedragen door Jezus Christus Zelf in Zijn Heilige Geest ervan dat de zonde, zo niet elke reële misdaad, als onmiddellijk gevolg heeft dat ze om vergeving begint te vragen en om verzoening met de Vader in de Hemel en met de medemens tegenover wie men gefaald heeft. Immers, zonde of misdaad realiseert afscheiding en verwijdering met God en medemens. Dit leidt tot een vorm van geestelijke en mentale aliënatie en verblinding. Dit belangrijke verschil in perceptie van de realiteit na de daad van zonde of na de misdaad begaan te hebben leidt tot een andere gemoedstoestand (schuld of berouw, zo niet spijt en schaamte) en tot rationalisatie (goed praten, vergoelijken van de gepleegde misdaad of zonde) tot het proces van verzoening en vergeving heeft kunnen plaats hebben. De positie van de dader is één, die van het slachtoffer is een andere, maar wordt inherent gekoppeld aan die van de dader. Geen van beiden is voortaan nog vrij van elkaar kunnen we stellen en dit is de grondwet van elke relationele verhouding zoals die gebeurt in de realm van het kwade zowel als in de gebieden waar het goede of reële plaats heeft en groeit en leeft. (&) En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat alle menselijke daden hun gevolgen krijgen doordat ze zowel de dader als degene aan wie de daad gesteld werd mede samen betrekken in de act en dat ze beide daarmee onlosmakelijk verbonden zijn geworden in de act en dit totdat de Verzoening en Verlossing van uw en onze Heer Jezus Christus hierin verandering brengt in de zin van vrijmaking van elkaar en van de gestelde daad/daden. (&) En Het Zij Zo!
Zondeval 1. (18)	S.L. Wat al bochten moet het menselijk verstand niet maken om de zondeval een ‘redelijke ‘ plaats te geven in zijn opvattingen. Van het stoute kind dat appels plukt terwijl het niet mag van vader, tot de meest gesofistikeerde uitleg over een wereldramp die de mensheid vroeger over zichzelf gebracht zou hebben en die in het collectief geheugen als archetype aanwezig blijft van het verlies van het Paradijs (der Lusten, correcte vertaling van het woord Hof van Eden uit het Hebreeuws). Om nog te zwijgen van het door misbruik of verkeerd gebruik verbranden van de kundalini. De kabbala weet er alles over. En die nu als een slang opgeborgen liggen in de energetische kanalen in de ruggengraat en in de onderste chakra’s. Is er wel een zondeval geweest en betrof dat de eerste mensen, Adam en Eva namelijk, of is dit een mythe? Hoe belangrijk mythes ook zijn, in het historische geheugen van de mens zijn ze toch niet veel meer dan stichtende verhalen. En dus geen verwijzing naar een historische gebeurtenis. (*) We kunnen stellen dat ons collectief geheugen niet in staat is om zich een gebeurtenis zoals een zondeval of een wereldcatastrofe historisch te herinneren. En of onze menselijke beschaving de mythe nodig had van een zondeval of wereldramp om het aanwezige schuldgevoel, het gevoel van ongerieflijkheid en/of de onafwendbare realiteit van de aardse dood een plaats te geven in zijn collectief bewustzijn is ook maar de vraag. Feit is dat andere scheppingsverhalen dan het Joodse niet altijd weet schijnen te hebben van een zondeval of van een verlosser. We zijn dus aangewezen voor de uitleg en de waarheid op de Openbaring, zoals ze in de Bijbel van oude en nieuwe testament aanwezig is gesteld. En dus niet op filosofische, historische of positief - wetenschappelijke bronnen of argumenten. Zelfs de esoterische scholen zijn niet per se in staat om ons hierover een juiste verklaring te verschaffen omdat ze voor hun verklaring beroep moeten doen op historische overlevering binnen hun scholen, maar vooral op mediale kennisoverdracht (een eigen vorm van groepsopenbaring dus) en die is, zoals we zullen zien, evenzeer als elke andere openbaring, gebonden aan wie ze openbaart. M.a.w. openbaring steunt, hoe dan ook, op geloof en vertrouwen in iemand als basis van geloofwaardigheid van iets. Kortom, alleen via Geloof en Vertrouwen in Jezus Christus en Zijn Openbaring en door Hem, in de bronnen van het oude testament naar waar Hij verwijst, weten we iets over de zondeval. Het Geloof zal dan, van uit onze innerlijke werkelijkheid zoals we die waarnemen in de ruimte waarbinnen ook het geweten gesitueerd kan worden, ons een innerlijk weten verschaffen, een eerste vorm van verlichting zo men wil, die de uitwendige bronnen van de Openbaring tegemoet zal treden en zal beamen. Uitwendige bronnen van Openbaring in Bijbel en traditie ontmoeten de innerlijke bronnen van het Geloof, gevoed door God en in die Ontmoeting ontstaat een vorm van weten en aanvaarden. Het klinkt wellicht ingewikkeld maar is zo eenvoudig als elke ontmoeting eenvoudig is. Het beste is dus alle verwijzingen naar appels en kundalini, mythes en rampen sterk te relativeren om des te meer te focussen op innerlijke wetenschap die uitwendige verwijzingen in de boeken ontmoet en beaamt. Meer hoeft het niet te zijn en Jezus Christus is onze Getuige... S.L. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat de zondeval en de Verlossing door Jezus Christus twee delen van één en het zelfde verhaal zijn dat Gods Werk op aarde illustreert. Bijgevolg kan men, door de Verlossing te aanvaarden en te geloven, ook geloven in een of andere catastrofale ontwikkeling die de Verlossing nodig en zelfs noodzakelijk gemaakt heeft voor de mensheid als geheel en iedere mens afzonderlijk. (&) En Het Zij Zo! (*) Het zou de moeite waard zijn om het Boek Genesis  te ‘hertalen’ in wat misschien zijn eerst opgetekende vorm kan geweest zijn, namelijk  een hiëroglyfentekst… En dan na te gaan hoe we Genesis dan lezen en verstaan. We kunnen ons laten helpen hierbij  door de gekende Egyptische voorbeelden.
Zondeval 2. (281)	08.2008. Het Zij Zo zegt en u zelf schrijft op. U zegt en Paracelsus spreekt, in overleg met u zelf en Vif Piscoul. Hij zegt, in opdracht en gedragen door Jezus Christus Zelf in Zijn Heilige Geest ervan, dat de zondeval niet moet gedacht worden te zijn gebeurd als een appel die in het verkeerde keelgat geschoten is, maar als een tragische en zeer catastrofale misleiding van de ganse eerste mensheid door hem die aangesteld was om haar voor te lichten, energetisch te steunen, op te voeden en tot de Vader te begeleiden waar nodig. Lucifer namelijk, is de aartsengel die in zichzelf besloten had de mensheid niet meer te dienen en integendeel haar aan zich dienstbaar te maken. Dit is een proces dat zich op het niveau van de geest en de zielsvermogens afgespeeld heeft en niet, zoals figuurlijk en mythisch wordt voorgesteld, in een soort van aards paradijs. Over de implicaties en de gevolgen van de oorspronkelijke misleiding en de daarop volgende, komen we later terug in de bespreking van de sekten en religieuze groeperingen die handig inspelen op deze gegevens en in feite niets minder dan een tweede mondiale misleiding en de daarbij horende catastrofe op gang brengen. Wat niet zal gebeuren! En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat de oorspronkelijke zondeval zich op het niveau van de eeuwige mens, zijn geest en zielsvermogens heeft afgespeeld en dat de gedwongen migratie naar de aarde die er op volgde de mens voor een voldongen feit geplaatst heeft en zijn diepe woede en frustratie heeft veroorzaakt die zich verder, volgens de wet van oorzaak en gevolg en van herhaling verspreid heeft over de gehele aarde. (&) En Het Zij Zo!
Zoon van God (14)	S.L. Het was in den beginne zo en het is zo gebleven: de Zoon Gods is Hij die uit de Vader voortgekomen is als uit Zichzelf. D.w.z. dat de Zoon Gods de Vader eert als zijn Oorsprong maar zelf ook die Oorsprong is als Zoon. Eén in wezen met de Vader en de Geest en onderscheiden in persoon. Zo luidt het nog steeds in het Credo of Symbolum of de Geloofsbelijdenis van de christelijke Kerken op aarde. De Zoon Gods op aarde is de mens geworden incarnatie van de Zoon Gods in het Woord Gods, krachtens de Heilige Geest in Maria, zijn moeder op aarde. Veelal zegt men: de zoon lijkt op zijn vader maar hier is de gelijkenis er geen van identiteit maar van Wezen en het onderscheid is er een van activiteit of Werk. NB. Op deze juiste wijze omschreven is het duidelijk dat de Zoon Gods geen avatar is in de hindoeïstische betekenis van het woord. Het is voorbijgaan aan alle authentieke versies en verklaringen van het Zoonschap Gods als men Jezus die door ons de Christus genoemd wordt, herleidt tot een van de vele avatars of verschijningsvormen van 'de godheid' wat die dan ook verder moge wezen. Sommige esoterische scholen eigenen zich op deze wijze een uitspraak toe over God die neerkomt op misbruik in de woorden en betekenissen. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan niet zonder er aan toe te voegen dat de begrijpelijke misvattingen over het Wezen van God er niet mogen toe leiden om de begripsbepalingen zonder meer van de hand te doen als misleidend om het even. Toch zegt Jezus Christus zelf over Zichzelf dat Hij "de Weg, de Waarheid en Het Leven" is en dat "wie Hem kent de Vader kent". Dit is op eenvoudige wijze zeggen dat Hij de incarnatie is van de kennis die wij over de Godheid kunnen herkennen en omvatten. En Het Zij Zo erkent de wettigheid ervan.(&) En Het Zij Zo!